Uzu-zu-zu-zu-u-un
yaşamaq istəyirsən,
özün əkdiyin ağaclardan da,
Uzu-zu-zu-zu-u-un
yaşamaq istəyirsən,
özün dediyin nəğmələrdən də,
Uzu-zu-zu-zu-u-un
yaşamaq istəyirsən,
özün tikdiyin binalardan da,
Amma,
əsla və əsla,
uzu-u-un yaşamaq istəmirsən,
öz doğduğun övladlarindan!..
***
Düşkünlüyə qapılma, əzizim,
Günəşin batmağına var hələ,
Sən o cilvələnən şəfəqlərə bax,
Varlığında yanmaq istəyi var , hələ.
Düşkünlüyə qapılma, əzizim.
Üzümüzə gülümsəyən sabahlar,
Könül ovunduran gözəl ümid var,
Onu çox gözləmişik, əzizim.
Düşkünlüyə qapılma, əzizim.
Vaxtı çatdı- yaşamağın vaxtı,
Axı, biz də insanıq,əzizim,
"Xuda" dedik- səsimiz qayıtdı.
Dükünlüyə qapılma, əzizim.
Qismətdirsə bu qəribə sövdə,
Hər anımızı eşqə tapşırdıq,
Bundan sonrasına təvəkkül elə.
Fəridə ƏFRUZ,
şairə, tərcüməçi
Özbəkistan Respublikasının Əməkdar mədəniyyət işçisi,
Özbəkistan Yazarlar Birliyi sədrinin müavini.
Tərcümə:Cahangir NAMAZOV
